Thyromine - wspomaga zdrowie tarczycy

Thyromine
Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy to stosunkowo częste schorzenie polegające na zwiększonej produkcji hormonów (tyroksyny i trójjodotyroniny). Choroba atakuje, około 2% dorosłej populacji przy czym cierpi na nią większa ilość kobiet niż mężczyzn.

Jakie mogą być przyczyny powstania choroby?

Choroba ta ma trzy główne przyczyny swojego pochodzenia. Po pierwsze choroba Gravesa-Basedowa. Jest to choroba autoimmunologiczna, gdzie układ odpornościowy zaczyna wytwarzać specyficzne przeciwciała, które stymulują tarczycę do jej wyższej działalności. Drugą przyczyną są toksyczne wole guzkowe (choroba Plummera). Jest to nazwa stanu, w którym dochodzi do powiększenia tarczycy i węzłów (gruczolaków których funkcja jest osłabiona). Możliwy jest również stan w którym początkowo uśpione guzki stają się aktywne i powodują wzrost aktywności hormonalnej. Przyczyny takiej zmiany nie są jeszcze w pełni poznane. Trzeci powód określa się jako lekka nadczynność części zewnętrznej tarczycy, ale jest stosunkowo rzadką przyczyną. Powstaje wówczas, gdy wysokie dawki hormonów tarczycy podawane w celach terapeutycznych. Wzrost tarczycy może pojawić się także jako ostre lub przewlekłe zapalenie autoimmunologiczne- tego typu sytuacja jest tymczasowa.

Jakie są objawy nadczynności tarczycy?

Objawy choroby zależą od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia i ilości hormonów produkowanych przez tarczycę. Pacjent cierpi na bardzo szybkie zmiany i zaburzenia nastroju. Często może mieć euforyczny nastrój. Jest nerwowy, niespokojny, płaczliwy i bardzo trudno się mu skupić. Może poddawać się mimowolnym ruchom. Jednym z objawów są także zaburzenia snu i ogólne zmęczenie. Podczas rozmowy z osobą chorą można zauważyć, że mówi szybko, a jego głos nieco skacze. Pacjent zwykle cierpi z powodu biegunki, która ma przyspieszyć działanie jelit, mimo zwiększonego apetytu i utraty wagi. Osoby z nadczynnością tarczycy skarżą się na uczucie gorąca, nie tolerują dusznych pomieszczeń. Ich skóra jest ciepła, wilgotna i czerwonawa. Chorym towarzyszy także uczucie duszności i wzmożona potliwość. Czasami można zauważyć zaczerwienienie twarzy. Język pacjenta jest gładki i bardzo czerwony. Wytrzeszcz oczu – ten defekt również często pojawia się w przypadku nadczynności tarczycy. Oczy pacjenta są tak duże, że może nie być on w stanie domknąć powiek w czasie uśpienia. Może także występować podwójne widzenie i zwiększona wrażliwość na światło. Częstym objawem jest np. osłabienie mięśni, które mogą powodować znaczne trudności przy chodzeniu po schodach lub wstawaniu z pozycji kucznej. Osłabienie pojawia się głównie na mięśniach pośladków i ud. Występuje także drżenie rąk. Pacjent ma przyśpieszony puls, często skarży się na złe samopoczucie i silne bicie serca a wręcz kołatanie. Występują także wspólne zaburzenia rytmu serca - częstoskurcz napadowy, migotanie przedsionków. Ciśnienie krwi jest wysokie, a zakres między górną i dolną wartością jest bardzo duży. U kobiet mogą wystąpić zaburzenia cyklu miesiączkowego takie jak mniej częste miesiączki lub nawet jej utrata. Ciąża jest bardziej podatna na poronienie, a zatem leczenie powinno rozpocząć się w odpowiednim czasie, najlepiej przed poczęciem dziecka. Do objawów dochodzi także wzmożona pobudliwość nerwowa inaczej zwana prosto nadpobudliwością, wzmożony apetyt, niechęć do wysiłku intelektualnego oraz fizycznego. W przypadku dzieci może dojść do przyśpieszenia wzrostu. Oczywiście jako główny i objaw zauważa się powiększenie tarczycy czyli tzw. wole tarczycy.

Jak zdiagnozować chorobę? Jakie badania wykonać?

Diagnoza polega na wykonaniu badań hormonalnych, w których będzie wyraźnie zauważalny obniżony poziom TSH i zwiększony poziom fT3 (hormon wytwarzany przez komórki pęcherzyków tarczycy) i fT4 (hormon produkowany przez tarczycę). Lekarz przed wysłaniem na badanie krwi wykona badanie palpacyjne, czyli poprzez dotyk wyczuje powiększenie tarczycy. Scyntygrafia to kolejne badanie, które oceni morfologiczną (kształt, wielkość), a przede wszystkim funkcjonalną zdolność gromadzenia się jodu w tarczycy. Powszechnie wykonuje się także USG tarczycy, aby określić strukturę i wielkość narządu. Można wykonać również biopsję.

Czynniki ryzyka nadczynności tarczycy

Ryzyko wystąpienia nadczynności tarczycy zwiększa się u osób, u których przez pokolenia przewijała się owa choroba. Do grupy wysokiego ryzyka zalicza się również kobiety po pięćdziesiątym roku życia. Nie należy lekceważyć obecności chorób autoimmunologicznych, takich jak np. cukrzyca.

Jak leczyć nadczynność tarczycy?

Znacząca rolę ma odpoczynek i odpowiednia terapia. Pacjent unika zwiększonego wysiłku fizycznego i psychicznego. Nie zaleca się picia alkoholu, czarnej kawy, korzystania z łaźni parowej i kąpieli słonecznych.

Leczenie farmakologiczne polega na rozpoczęciu terapii tyreostatykami większych dawkach, które są stopniowo redukowane według stanu pacjenta i badań laboratoryjnych do dawek podtrzymujących. Początkowo, zgodnie z wymogami można dodać leki zwane beta-blokery (najczęściej jest to propanolol). Normalizacji funkcji tarczycy można się spodziewać w ciągu 2-3 miesięcy.

W momencie kiedy choroba nie reaguje na leki konieczne jest wykonanie zabiegu chirurgicznego, polegającego na usunięciu gruczołu tarczowego (tarczycy). Po zabiegu, lekarz może przepisać leczenie uzdrowiskowe.

Zdarza się przeprowadzanie leczenia jodem radioaktywnym. Tarczyca dzięki wychwytywaniu promieniotwórczego jodu zostaje lokalnie napromieniowana. Terapia ta jest stosunkowo przyjazną alternatywą dla operacji, jednak jest zupełnie nieodpowiednia dla kobiet w ciąży.

Dla prawidłowego diagnozowania i leczenia pacjent powinien być odpowiednio zbadany. Lekarz z pewnością będzie zainteresowany czy pacjent lub ktoś z jego krewnych cierpiał bądź cierpi z powodu choroby tarczycy. Oczywiście należy poinformować lekarza czy osoba chora na owe schorzenie cierpi z powodu chorób autoimmunologicznych takich jak np. celakia bądź cukrzyca oraz czy w przeszłości stosowano radioterapię w okolicy szyi i górnej części klatki piersiowej.

Jak mogę sobie pomóc?

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie tę chorobę, z pewnością należy unikać słońca, łaźni parowych, picia czarnej kawy, a zwłaszcza alkoholu. Jeżeli Twoja potliwość jest wzmożona ważne jest, aby nosić odzież bawełnianą, która nie podrażnia skóry. Osobom mającym problem ze wzrokiem (z powodu tarczycy) zaleca się dobranie wraz z lekarzem odpowiednich kropli do oczu bądź maści, w zastosowaniu z ciemnymi okularami. Spożywana żywność powinna zawierać bardzo małe ilości jodu. Należy unikać wysiłku fizycznego i psychicznego, dobrze jest stosować techniki relaksacyjne. Lekarz powinienn monitorować poziom hormonów tarczycy, tym samym zapewniając odpowiednie leczenie.

Powikłania związane z nadczynnością tarczycy

Po przeprowadzeniu leczenia jodem radioaktywnym po kilku latach może wystąpić niedoczynność tarczycy. W tej chorobie występuje zwiększone ryzyko osteoporozy i napadowego migotania przedsionków.

Zamów Thyromine już dzisiaj